آزادی پورجعفردر سالهای اخیر، برخی دولتها مداخلات نظامی خود را با ادعای «حمایت از اقلیتها» یا «جلوگیری از نسلکشی» توجیه کردهاند.
دو نمونه مهم:
حمله اسرائیل به سوریه بهبهانه حمایت از دروزیها حمله روسیه به اوکراین با ادعای حمایت از روستبارها
اما این استدلالها از منظر حقوق بینالملل مشروعیت دارند؟
اصل کلی ماده ۲(۴) منشور ملل متحد استفاده از زور را جز در دو حالت ممنوع کرده است: دفاع مشروع واقعی مجوز شورای امنیت
حمایت از اقلیتها بهتنهایی مجوز مشروع استفاده از زور نیست و تنها در شرایط استثنایی (مانند وقوع گسترده جنایات علیه بشریت) قابل بررسی است.
دیوان بینالمللی دادگستری در ۲۰۲۲ اعلام کرد روسیه برای ادعای نسلکشی در اوکراین شواهد کافی ارائه نکرده است. در مورد حملات اسرائیل نیز: مجوز شورای امنیت وجود ندارد خطر قریبالوقوع اثبات نشده اصل حاکمیت ملی سوریه نقض شده است.
جمعبندی:از منظر حقوق بینالملل، توجیه این مداخلات با استناد به حمایت از اقلیتها:
فاقد مشروعیت حقوقی کافی ناقض اصل منع توسل به زور است.#حقوق_بینالملل #مداخله_نظامی #توسل_به_زور
